مي‌ترسم  مي‌ترسم؛

نه از تعقيب سايه و سنگ ،

نه از شب‌هاي بي‌مهتاب و زوزه‌ي گرگ ،

از آدم‌ها...

 از آدم‌ها مي‌ترسم .

از آن‌که با من مي‌نشيند و برمي‌خيزد .

از آن‌که هر صبح به سلامي و لبخندي پاسخم مي‌گويد .

از دوست‌نمايان ...

از آن‌که دوست مي‌نمايد مي‌ترسم .

از همانان‌که  به قول فروغ :

 مرا مي‌بوسند و طناب دار مرا مي‌بافند ...

 سال‌هاست که مي‌ترسم .....

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

این روزا خیلی دلم گرفته انگار از حرف خالیم فقط بگم بد جوری یکی از دوستای نزدیکم بهم خیانت کرد...

امان از خنجر نارفیقان